ناجی تنهایی

X

ناجی تنهایی

اگه حتی بین ما فاصله یک نفسه نفس منو بگیر برای یکی شدن اگه مرگ من بسه نفس منو بگیر


	درباره وبلاگ اونکه هر چی ابر دنیاس خونه داره تو چشاش اونکه ناچاره بخنده اما گریه اس خنده هاش اونکه تو شهرش غریبه با یه عالم آشنا هیچ کدوم باور نکردن غربت تلخ صداش اوون منم اوون منم اوون منم... آریا شهنواز ID:eshghe_ahouraee_m2 منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب وبلاگ پیوندهای روزانه آرشیو پیوندهای روزانه آرشیو مطالب آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 دی 1386 آبان 1386 مهر 1386 آرشيو پیوندها حمید گودرزی شهاب حسینی جیگر کامران هومن رحمان عزیز(مصلوب)محسن(موزیک)ebru gundes حمید گودرزی fan سهراب سپهری RSS Powered By BLOGFA.COM


	من و تو چرا ما حرف ديگه براي گفتن نداريم يا داريم و هيچ كدوم ميل شنفتن نداريم همه حرفهاي من و تو ديگه تكراري شده خونه قلب من و تو جاي بيزاري شده من پريشون تو گريزون زندگي ساكت و سرد خونه ما مثل زندون پر حسرت پر درد مي شه با گفتن يك نه با طلاق سرنوشت ها رو جدا كرد و گذشت مي شه پيوند يك عمر رو پاره كرد اشيان رو رها كرد و گذشت اما اين غنچه گلامون چي مي شن اونا كه فردا رو بايد بسازن اونا كه با چشم گريون مي بينن امروز و فردا رو دارن مي بازن دلهاي مضطرب و كوچيكشون تو سينه داره پر پر مي زنه مثل گنجشكي كه افتاده به سنگ ميون سرخي خون جون مي كنه من و تو مسؤوليم من و تو مسؤوليم \|+\| نوشته شده توسط آریا در دوشنبه 2 آذر1388 \|


	تو در دنیایِ کوچکِ من جا نمی شوی... من در دنیایِ بزرگِ تو گم می شوم... \|+\| نوشته شده توسط آریا در پنجشنبه 28 آبان1388 \|


	... *کاش یک خط ات٬* *یک کلمه ات٬ یک نگاهت٬* *یک لبخندت مالِ من بود...* \|+\| نوشته شده توسط آریا در پنجشنبه 28 آبان1388 \|


	تقدیم به عشق زندگیم ارش همه چي ارومه توبه من دل بستي اين چقدر خوبه كه تو كنارم هستي همه چي ارومه غصه ها خوابيدن شك نداري ديگه تو به احسا س من همه چي ارومه من چقدر خوشحالم پيشم هستي حالا به خودم مي بالم تو به من دل بستي از چشات معلومه من چقدر خوشبختم همه چي ارومه تشنه ي چشماتم منو سيرابم كن منو با لالايي دوباره خوابم كن بگو اين ارامش تا ابد پا بر جاست حالا كه برق عشق تو نگاهت پيداست \|+\| نوشته شده توسط آریا در سه شنبه 12 آبان1388 \|


	ارش تا تو دستامو گرفتی‌ ، راهم از دنیا جدا شد توی آغوش تو چشمم به جهانی‌ تازه وا شد بغض من از تو شکست و گریه شعر بی‌ صدا شد تا تو دستامو گرفتی‌ ، لحظه از شماره افتاد لحظه های از تو مردن ، زندگی‌ رو یاد من داد با تو برگشتم به دنیا ، به شروع هر دوی ما از خودم بریده بودم ، با تو برگشتم به فردا بگو وقتی‌ تو نباشی‌ ، من کجای روزگارم بگو بار گریه هامو روی دوش کی‌ بذارم من که بی‌ تو با جهانم ، با خودم کاری ندارم تا تو دستامو گرفتی‌ ، لحظه از شماره افتاد لحظه های از تو مردن ، زندگی‌ رو یاد من داد با تو برگشتم به دنیا ، به شروع هر دوی ما از خودم بریده بودم ، با تو برگشتم به فردا تا تو دستامو گرفتی‌ ، راهم از دنیا جدا شد توی آغوش تو چشمم به جهانی‌ تازه وا شد بغض من از تو شکست و گریه شعر بی‌ صدا شد تا تو دستامو گرفتی‌ ، لحظه از شماره افتاد لحظه های از تو مردن ، زندگی‌ رو یاد من داد با تو برگشتم به دنیا ، به شروع هر دوی ما از خودم بریده بودم ، با تو برگشتم به فردا بگو وقتی‌ تو نباشی‌ ، من کجای روزگارم بگو بار گریه هامو روی دوش کی‌ بذارم من که بی‌ تو با جهانم ، با خودم کاری ندارم تا تو دستامو گرفتی‌ ، لحظه از شماره افتاد لحظه های از تو مردن ، زندگی‌ رو یاد من داد با تو برگشتم به دنیا ، به شروع هر دوی ما از خودم بریده بودم ، با تو برگشتم به فردا \|+\| نوشته شده توسط آریا در سه شنبه 12 آبان1388 \|


	... *عشق زندگي مي بخشد* *زندگي رنج به همراه دارد* *رنج دلشوره مي افريند* *دلشوره جرات مي بخشد* *جرات اعتماد به همراه دارد* *اعتماد اميد مي افريند* *اميد زندگي مي بخشد* *و زندگي عشق مي افريند* \|+\| نوشته شده توسط آریا در جمعه 8 آبان1388 \|


	تقدیم به تنها فرشته زندگیم مادرم شبي پسري نزد مادرش كه در اشپز خانه در حال پختن شام بود رفت و يك برگ كاغذ را به او داد. مادر دستهايش را با حوله اي تمييز كرد و نوشته ها را با صداي بلند خواند.پسرش با خط بچه گانه نوشته بود: صورت حساب: كوتاه كردن چمن باغچه 5 دلار مرتب كردن اتاق خوابم 1 دلار مراقبت از برادر كوچكم 3 دلار بيرون بردن سطل زبا له 2 دلار نمره رياضي خوبي كه امروز گرفتم 6 دلار جمع بدهي شما به من: 17 دلار مادر لحظه اي به چشمان منتظر پسر نگاهي كرد سپس قلم را برداشت وپشت برگه صورت حساب فرزندش اين عبارت را نوشت: بابت سختي 9 ماه بارداري كه در وجودم رشد كردي هيچ بابت تمام شب هايي كه بر بالينت نشستم و دعا كردم هيچ بابت تمام زحماتي كه در اين سالها كشيدم تا تو بزرگ شوي هيچ بايت غذا نظافت تو و اسباب بازي هايت هيچ و اگر تمام اين ها را جمع بزني خواهي ديد كه هزينه عشق به تو هيچ است . وقتي پسر انچه را مادرش نوشته بود خواند اشك در چشمانش جمع شد و در حالي كه به چشمان مادرش نگاه مي كرد گفت: "مامان دوستت دارم" انگاه قلم را برداشت و زير صورت حساب نوشت: قبلا به طور كامل پرداخت شده!! بياييد تنها لحظه اي از وقتمان را براي ستايش و قدر داني از ان كه "مادر" صدايش مي زنيم بگذاريم. هيچ جانشيني برايش وجود ندارد. \|+\| نوشته شده توسط آریا در جمعه 8 آبان1388 \|


	كودكان كي بزرگ مي شوند؟ وقتي كودكان ياد مي گيرند كه خوشحالي در انچه شخص دارد يافت نمي شود بلكه در خود اوست. وقتي ياد مي گيرند كه بخشيدن و بخشايش بيش از گرفتن و انتقام نتيجه بخش است. وقتي انان ياد مي گيرند كه با برتر دانستن دوستي بر خود خواهي و نيز سازش بر غرور و گوش فرا دادن به جاي توصيه كردن ارتباط انها غني تر مي شود. وقتي ياد مي گيرند در دستگيري از ديگران لذت نهفته است نه در قدرت دروغين و سر كوب انها وقتي ياد مي گيرند كه زيبايي انسان ها نه با چشم ها بلكه با قلب ها رويت مي شود. وقتي انان ياد مي گيرند كه در برابر قضاوت ديگران تامل كنند و بدانند كه هر كس داراي صفات نيك و بد است. " ال ودر فورد" \|+\| نوشته شده توسط آریا در جمعه 8 آبان1388 \|


	نیایش خدايا راهي نمي بينم و اينده پنهان است. اما مهم نيست همين كافيست كه تو همه چيز را مي بيني و من تو را خدايا در اين دنيا پيوسته در معرض نابودي هلاك و مرگ هستم در دل مي گويم: خدايا به خاطر بندگانت معجزات بي شماري مي كني پس به نجات من بيا مرا ان موهبت بخش كه در تو زندگي كنم پيش بروم و نفس گسيخته را بكشم. مبادا كه از ياد ببرم تو پناه و اسايش من هستي با دستي دامن تو را مي گيرم با دست ديگر به تهيدستان و دردمندان ياري مي رسانم. مرا در اوقات تنهايي و نياز مندي تنها مگذار اي رحيم بخشنده مرا درياب... \|+\| نوشته شده توسط آریا در جمعه 8 آبان1388 \|


	ارش بيا چشمهایمان راببنديم...... ميخواهم وقتي لبهاي معصوممان به هم گره ميخورد و هر دو از فرط لذت درآغوش همديگر نفس نفس ميزنيم از لذت متناهي جسممان وجود بي کران خدارا باچشماني بسته تصوركنيم چشمهایت رابازكن... لبهایمان ازگرمي عشق خشك شده ولي گونه هایمان ازاشك خيس همان گونه هايي که دستهاي پر مهر تو راطلب مي کند ماساعتهاست كه درآغوش همديگر گريه ميکنيم ... \|+\| نوشته شده توسط آریا در چهارشنبه 6 آبان1388 \|


	ارش من زیرباران ایستاده ام و انتظار تو را می کشم..... چتری روی سرم نیست میخواهم قدم هایت را،با تعداد قطره های باران شماره کنم تو قبل از پایان باران می رسی یا باران قبل از آمدن تو به پایان می رسد؟ مرا که ملالی نیست حتی اگر صد سال هم زیر باران بدون چتر بمانم نه از بوی یاس باران خورده خسته می شوم نه از خاکی که باران، غبار را از آن ربوده است من تا آخرین فصل باران منتظرت می مانم \|+\| نوشته شده توسط آریا در چهارشنبه 6 آبان1388 \|


	ای تنها هم اغوش من اي تنها هم آغوش من... بيا كه احساسم رابرایت دست نخورده نگاه داشتم و جسمم رابه لذت بوسه اي نفروختم بيا كه ميخواهم وقتي دستهایت را به روي احساسم مي گذاری ازفرط لذت ، قطره هاي اشك روی گونه هایت بدرخشد ميخواهم بااشكهایت برتمام احساسم بوسه بزني ميخواهم اشكهایت تمام روحم راخيس كنند \|+\| نوشته شده توسط آریا در چهارشنبه 6 آبان1388 \|


	برای ارش بيا چشمهایمان راببنديم...... ميخواهم وقتي لبهاي معصوممان به هم گره ميخورد و هر دو از فرط لذت درآغوش همديگر نفس نفس ميزنيم از لذت متناهي جسممان وجود بي کران خدارا باچشماني بسته تصوركنيم چشمهایت رابازكن... لبهایمان ازگرمي عشق خشك شده ولي گونه هایمان ازاشك خيس همان گونه هايي که دستهاي پر مهر تو راطلب مي کند ماساعتهاست كه درآغوش همديگر گريه ميکنيم ... \|+\| نوشته شده توسط آریا در چهارشنبه 6 آبان1388 \|


	... حرف هايي هست براي گفتن كه اگر گوشي نبود گفته نمي شد و حرف هايي هست براي نگفتن كه هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمي اورد و سرمايه ي هر كس حرف هايي است كه براي نگفتن دارد كه پاره هاي بودن ادمي اند و بيان نمي شوند مگر اينكه مخاطب خود را پيدا كنند... \|+\| نوشته شده توسط آریا در سه شنبه 5 آبان1388 \|


	بي تو... بي تو طوفان زده دشت جنونم صيد افتاده به خونم تو چه سان مي گذري؟ غافل از اندوه درونم بي من از كوچه گذر كردي و رفتي بي من از شهر سفر كردي ورفتي قطره ي شك درخشيد به چشمان سيا هم تا خم كوچه به دنبال تو لغزيد نگاهم تو نديدي نگهت هيچ نيافتاد به راهي كه گذشتي چون در خانه ببستم دگر از پاي نشستم گوييا زلزله امد گوييا خانه فرو ريخت سر من بي تو من در همه ي شهر غريبم.. بي تو كس نشنود از اين دل بشكسته صدايي بر نخيزد دگر از مرغك پر بسته نوايي تو همه بود و نبودي تو همه شعر و سرودي چه گريزي ز بر من كه ز كوييت نگريزم گر بميرم ز غم دل با تو هرگز نستيزم من و يك لحظه جدايي نتوانم نتوانم بي تو من زنده نمانم.... \|+\| نوشته شده توسط آریا در سه شنبه 5 آبان1388 \|